Rachel Gerarts: “Je moet kunnen dromen, nietwaar?!”

4 april 2016

Foto: Henk Hommes Foto: Henk Hommes

,,Mijn mentaliteit durf ik best als sterk punt te noemen en speltechnisch is dat mijn forehand topspin”, vertelt de 15-jarige Rachel vol overtuiging, die in twee verschillende competities uitkomt. Rachel: ,,Ik speel bij de dames en de heren. Met het damesteam van TTV Lybrae Consultants komen we uit in de eredivisie. Met het eerste herenteam spelen we hoofdklasse (net onder 3e divisie), maar we willen graag omhoog. Mijn persoonlijk doel van dit seizoen was vooraf dat ik constanter moet worden, in wedstrijden stabieler moet gaan spelen”.

Succes behalen moeilijk

Het tweemaal winnen van de NJM-Finale noemt de in Heerlen woonachtige Rachel, naast drie deelnames aan de Europese Jeugdkampioenschappen, haar sportieve hoogtepunten. ,,Daarnaast ben ik ook trots op de meerdere podiumplaatsen die ik behaald heb op NJK’s en de A-ranglijsttoernooien. Succes behalen is moeilijk! Het hangt niet altijd af van de tegenstander tegen wie je speelt. Wie mijn moeilijkste tegenstander is durf ik dan ook niet te zeggen. Ik heb nog niet tegen iedereen gespeeld en het is vaak ook afhankelijk van de vorm van de dag”.

Resultaten: school en tafeltennis

Dat de behaalde resultaten smaken meer, staat als een paal boven water. Daarvoor moet je veel doen en laten, dat weet ook de in Choonchun (Zuid-Korea) geboren 4e klas-scholier van het Atheneum. Rachel: ,,Trainen is zwaar, soms niet leuk. Af en toe trakteer ik mezelf op overspin en hoog geven. Af en toe moet je de teugels even laten vieren. Want naast dat vele trainen is school natuurlijk ook belangrijk en de boog kan niet altijd gespannen staan. De school waar ik op zit is gelukkig een LOOT-school. Zij denken mee met mijn planning en kunnen mijn rooster versoepelen indien nodig. Ik moet natuurlijk wel alle tentamens gewoon voldoende scoren. Lessen of proefwerken die ik mis moet ik dan op een andere manier toch inhalen. Er blijft dan natuurlijk niet veel tijd over om andere leuke dingen te doen. Gelukkig zitten mijn meeste vrienden gewoon op de tafeltennisvereniging dus dat combineer ik dan mooi. Hard werken én plezier houden is belangrijk, dat wil ik zeker als tip meegeven aan toekomstige talenten”.

Ambitieus

Rachel steekt haar ambities niet onder stoelen of banken:  ,,Het klinkt misschien (te) ambitieus,  maar mijn doel is om de Europese top te halen en vervolgens ook mee te kunnen draaien met/in de wereldtop. Je probeert je doelen zo hoog mogelijk te stellen, je moet kunnen dromen, nietwaar? Anders is de vele trainingsarbeid ook niet vol te houden. Ik train vrijwel iedere dag en soms zelfs twee keer per dag, zeker wanneer ik ook nog fysieke training doe.” Ze denkt niet alleen aan de dag van morgen, ze kijkt zeer zeker ook verder vooruit. Rachel: ,,Guido Dickmeis is momenteel de trainer met wie ik het meeste werk. Ik zoek momenteel nog naar de juiste invulling van mijn programma, vóór de start van het seizoen 2016-2017 wil ik dat volledig rond hebben, dat geeft natuurlijk ook rust”.

Verenigingsgevoel

Via een follow-up training na een tafeltennisles op school kwam Rachel ik aanraking met onze sport. Een sport waar ze niet zomaar afscheid neemt. Rachel:  ,,Tafeltennis is echt een groot deel van mijn leven, ik ben niet van plan er ooit mee te stoppen. Het is niet alleen de sport zelf, maar ook het verenigingsgevoel en de sfeer die bepaalt dat tafeltennis zo mooi is. Ik coach weleens op een toernooi of in de competitie. En op maandag ben ik trainster bij de welpentraining van onze vereniging. Het mooie aan tafeltennis: er zijn altijd mogelijkheden om te verbeteren, je bent nooit “klaar met leren”. Dat maakt de sport zo mooi, er zijn zo vele facetten die een rol spelen om beter te presteren. Ik ben dan ook blij dat ik ooit met deze sport in aanraking ben gekomen, al was het in eerste instantie via een folder op school”.

(Tekst: Peter Hanning)